ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ

Ήρθαν τα Χριστούγεννα εορτή μεγαληηηηή μπλα μπλα μπλα ... Παντού στολισμένα,το κρύο ήρθε και έδεσε με την εποχή επιτέλους. Άνθρωποι παντού κοιτάζουν τις βιτρίνες και σχεδιάζουν πώς θα περάσουν καλύτερα αυτές τις μέρες και τι δώρα θα πάρουν στους αγαπημένους τους.

Στο δρόμο παντού ακούς πλέον “Έλα μωρέ μέρες που είναι” “Χρονιάρες μέρες”. Ναι βλέπεις κάτι έχουν αυτές οι μέρες. Όλοι φαίνεται να δείχνουν ένα άλλο πρόσωπο. Πιο ανθρώπινο , πιο συμπονετικό και συγκαταβατικό. Θέλουν να αποφύγουν καυγάδες και απλά να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτές τις μέρες τους θυμούνται όλους. Ακόμη και τους παππούδες και τις γιαγιάδες που τους ντάντευαν όταν ήταν μικροί και τώρα που μεγάλωσαν τους παράτησαν στη μοναξιά των γηρατειών, τους θυμούνται και αυτούς. Στους άστεγους , στους ζητιάνους , στα πρεζάκια ,στα παιδιά των φαναριών. Συμπόνοια και ελεημοσύνη και γι' αυτούς..Που κάτω από άλλες συνθήκες για να τους αποφύγουν στο φανάρι περνάνε με κόκκινο.

Και εγώ; Εγώ τους βλέπω σαν απλός θεατής. Και απορώ συνάνθρωπε πραγματικά. Χέσε το γεγονός ότι τα Χριστούγεννα πλέον μας τα πουλάνε. Δε με απασχολεί πόσο θα είναι και η γαλοπούλα φέτος. Πες μου όμως. Τι είναι η ανθρωπιά ρε μεγάλε; Το γιορτινό σου ρούχο που το φοράς μόνο αυτές τις μέρες και μετά το βγάζεις και το πετάς στη ντουλάπα;

“Έλα τώρα!Μέρες που είναι!”.

Σώπα; Τι έχουν οι μέρες; Τι άλλαξε; Αυτή είναι η μαγεία των Χριστουγέννων άραγε; Η μήπως

έχει γίνει η κοινωνία μας τόσο στερεότυπη που ακόμη και την συμπόνοια και αυτό το διαφορετικό, το πιο ανθρώπινο πρόσωπο το βγάζουμε μόνο στις γιορτές;

Δεν ξέρω για σένα συνάνθρωπε εγώ δεν αισθάνομαι διαφορετικά αυτές τις μέρες. Δεν αποκτάω ένα διαφορετικό πρόσωπο. Έχω πλήρης συνείδηση του τι μέρα έχουμε σήμερα και του πότε αλλάζει η χρονιά. Δεν αποκτάω περισσότερη συμπόνοια ούτε σκιρτίζει η καρδιά μου για κάτι που κάτω από άλλες συνθήκες θα το προσπερνούσα. Είμαι σκληρός; Δεν καταλαβαίνω το κλίμα των ημερών λέτε;

Για σκεφτείτε το.

Καλές Γιορτές.

Πολλοί φίλοι εδώ πέρα έχουν γράψει για τη βροχή. Μια και το Σαββατοκύριακο έβρεχε συνεχώς θα σας πω και εγώ δυο λογάκια.

“Άντε ρε φίλε πήγαινε να πάρεις καμιά μπύρα μας έσκασες!”

“΄Ωχ μωρέ καλά....”

“Ρε βρέχει καρεκλοπόδαρα έξω!”

Βρέχει;Επιτέλους....Βγήκα αμέσως έξω στο μπαλκόνι. Όντως έβρεχε και έβρεχε και πολύ. Κάθισα λίγο να το απολαύσω αλλά δυστυχώς δε μου έβγαινε. Ίσως να έφταιγε το μπαλκόνι μου που χωράει με το ζόρι ένα άνθρωπο. Ίσως οι οικοδομές που με περιτριγυρίζουν και δε μπορώ να δω τον ουρανό. Δε βαριέσαι... βρέχει πάλι στη τσιμεντόζουγκλα.

Αργότερα όταν έμεινα μόνος μου συνειδητοποίησα τι συμβαίνει. Αυτή η βροχή εδώ δεν είναι σαν τη βροχή που έχω γνωρίσει. Είναι μια άλλη διαφορετική βροχή. Βρώμικη και λειψή. Πρώτα από όλα η βροχή που ξέρω πάντα προειδοποιούσε την άφιξη της. Η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος που κατέβαινε από τα βουνά πάντα προμήνυε την επερχόμενη άφιξη της. Όλη η φύση τριγύρω σώπαινε και περίμενε καρτερικά τον ερχομό της. Τα πουλιά σταματούσαν να πετάνε και έκαναν και αυτά ησυχία.

Ερχόταν πάντα μεγαλόπρεπη και άλλαζαν τα πάντα. Τα δέντρα που είχαν χάσει την αξιοπρέπεια τους εδώ και καιρό τώρα δέχονταν τη βροχή σαν υπόσχεση, ότι κάποια στιγμή πάλι θα ξανά ανθήσουν και τα κίτρινα ξεφτισμένα τους ρούχα θα ξαναγίνουν πράσινα. Και μετά όταν έφευγε, η φύση που είχε ήδη πέσει στα γόνατα να την περιμένει σήκωνε το κεφάλι δειλά δειλά. Τα πρώτα σπουργίτια ξεπρόβαλαν και έπαιζαν στα νερά. Έβλεπες στο χώμα τα μυρμήγκια να ξεπροβάλλουν και να ξαναχτίζουν την είσοδο του σπιτιού τους που και αυτή είχε υποκλιθεί στη βροχή τόσο που τελικά γκρεμίστηκε.

Ρωτούσα ένα συνεργάτη πριν λίγες μέρες αν ξέρει τη μυρωδιά αυτή πριν τη βροχή και μου κάνει ".....?Σα μούχλα που μυρίζει;" του κάνω "Φιλαράκι εδώ έχεις γεννηθεί και μεγαλώσει;"

"Ναι γιατί;" Δε βαριέσαι... Δε φταις εσύ...Που να ξέρει ο δύστυχος να ξεχωρίζει τη μούχλα από το βρεγμένο χώμα εδώ που μεγάλωσε.

Όσοι έχετε γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αθήνα πείτε μου....πόσοι από εσάς έχουν ακούσει τη σιωπή πριν ξεσπάσει η καταιγίδα;Πόσοι από εσάς περπάτησαν στη βροχή και δε λερώθηκαν τα ρούχα τους;

Μου λείπει η βροχή της επαρχίας ρε γαμώτο...

Ξέρετε.... ένα παλιό ρητό λέει μη κρίνεις για να μη κριθείς...Δεν με απασχολεί απλά.Ας με κρίνουν αυτοί που μπορούν και έχουν την απαραίτητη νοημοσύνη να το κάνουν.Αυτό ήταν και θα είναι το μοτίβο μου.
Και εγώ λοιπόν (όπως σχεδόν όλοι) στον αγώνα από μικρή ηλικία.Να είμαι καλά να πιάνουν τα χέρια μου να δουλεύω.Όταν κάνεις μια δουλειά ότι και αν είναι, το μεράκι και ο ζήλος θα σε καταστήσουν καλό σε αυτή.

Τέσσερα χρόνια σε αυτή τη πόλη και πάω για πέντε.Όχι όχι πιστέψτε με δεν θέλω να τα εκατοστήσω....Έχω πάει σε άπειρα μαγαζιά σαν πελάτης.Πολύ λίγες φορές με εξυπηρέτησαν σωστά.

Κάποτε δούλευα σε ένα Netcafe.
Έχω δει πάρα πολλούς να έρχονται για δουλειά εκεί πέρα.
Η δουλειά τους να κάνουν μόνο καφέδες και να καθαρίζουν τα γραφεία τον Η/Υ.30 ευρώ το 8όρο.Καθόλου άσχημα.Ούτε κασμάς ούτε οικοδομή ούτε συνεργείο.Netcafe.
Και όμως δεν την πάλευαν να έρθουν στην ώρα τους, δεν την πάλευαν να είναι σωστοί απέναντι στην επιχείρηση και ενίοτε συλλαμβάνονταν να κλέβουν από το ταμείο.Στα 3 χρόνια που δούλευα εκεί ήρθαν τουλάχιστον 30 διαφορετικά άτομα για δουλειά.Τόσο μα τόσο ανεπρόκοποι όλοι τους!Και δεν είναι μεμονωμένο το περιστατικό στο συγκεκριμένο μαγαζί το βλέπεις παντού εδώ πέρα.Γεμάτη είναι η Αθήνα με κόσμο που απλά δεν κάνει σωστά τη δουλειά του.
Είναι τόσο λίγοι πλέον αυτοί που την κάνουν καλά έτσι ώστε αν τους βρεις όχι μόνο μένεις μόνιμος πελάτης αλλά τους στέλνεις και όλους τους φίλους σου.

Έχετε πάει σε Super Marker σε κάποια άλλη πόλη;Κοπέλες με μισθό μισό από αυτόν εδώ στην πρωτεύουσα, χωρίς ένσημα να σκίζονται να σε εξυπηρετήσουν και όταν λέμε γρήγορα εννοούμε γρήγορα όχι όπως εδώ που πας στον ΑΒ (πχ) και πετάνε χαρταετό.

Γιατί;Πες μου λοιπόν αγαπητέ συνάνθρωπε.Τι είναι αυτό που κάνει τον Χ , Ψ υπάλληλο παντελώς αγενή και γενικά βαρεμένο να κάνει τη δουλειά του;Γιατί υπάρχει τόσο μα τόσο άχρηστος κόσμος σε πάσης φύσεως δουλειά;Είναι η πολυκοσμία και η ανωνυμία που δημιουργεί τον ωχαδερφισμό σε αυτή τη πόλη;Είναι τα αεροπλάνα που μας ψεκάζουν και εκτός απο κατατονικούς μας κάνουν και άχρηστους(Χαρδαβέλλας ©);Είναι τα κρυφά μυνήματα του διαβόλου στην κόκα κόλα (Πανούσης ©);Όχι πείτε μου!