Μια φορά και έναν καιρό...


ήμουν 11 χρονών.Με αφορμή την επικαιρότητα θυμήθηκα και εγώ ένα περιστατικό το οποίο σας παραθέτω για περισυλλογή και συζήτηση.Εγώ όπως προείπα έχω μεγαλώσει στη Σέρρες.
Από το δημοτικό ακόμη έμαθα ότι τα διαμερίσματα της Ελλάδος είναι 9.Μου είπανε ότι ανήκω στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας.Το δε σύμβολο της Μακεδονίας είναι ο ήλιος ή αστέρι της Βεργίνας.Σε εκείνη την τρυφερή ηλικία λοιπόν που μάθαινα αυτά με έστειλαν στην κατασκήνωση.Το ποια και που δεν έχει τόση σημασία όσο το τι έγινε εκεί πέρα.

Εκείνη την χρονιά άρχιζε κάτι πιλοτικό σε εκείνη την κατασκήνωση.Η φιλοξενία παιδιών από χώρες που η οικονομία τους πήγαινε κατά διαόλου.Έτσι λοιπόν μια μέρα μας έπιασαν και μας είπαν.
"Αύριο θα έρθει ένα γκρουπ παιδιών από τα Σκόπια.Θα μαζευτείτε 7 και 30 το πρωί θα στοιβαχτήτε σε 2 σειρές αντικριστά θα κρατάτε και αυτές της σημαιούλες θα τις ανεμίζεται και θα τραγουδάτε δυνατά καθώς θα μπαίνουν το Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα.Καταλάβατε;"
Εντάξει ρε μεγάλε ότι πεις εμείς 11 χρονών είμαστε δε μπορούμε να κάνουμε και διαφορετικά και ούτε καταλαβαίνουμε γιατί αλλά οκ.
Έτσι λοιπόν ήρθαν τραγουδούσαμε και εμείς τα δύστυχα με τι τσίμπλα στο μάτι κουνούσαμε τις σημαίες και μας κοιτούσαν και τα παιδάκια με φόβο γιατί προφανώς δεν καταλάβαιναν γρι.

Αυτό που έγινε τις επόμενες ημέρες δε θα το ξεχάσω ποτέ.Έφεραν στην κατασκήνωση παγωτά.Μας έβαλαν όλους στη σειρά.Σε αυτούς έδωσαν τα μεγαλύτερα τα καλύτερα σε μας κάτι λιωμένα ξυλάκια.Κάθε πρωί είχε εγερτήριο στις 9 κανονικά.Όλοι σηκωνόμασταν στρώναμε τα κρεβάτια ,καθαρίζαμε το θάλαμο και ετοιμάζαμε και ένας σκετς και ο πιο απίκο θάλαμος έπαιρνε ένα κύπελλο και κάποιο σχετικό δωράκι (κάνα γλυκό , ελευθερία αποχής από τις βαρετές δραστηριότητες που τις βλέπαμε σαν αγγαρείες κτλ κτλ).Ε αν η κατασκήνωση κρατούσε 18 μέρες επί 1μισι βδομάδα τους το δίνανε.
Τους έφεραν παπούτσια τους έφεραν φόρμες μπλα μπλα μπλα.
Για να μη πολυλογώ τα αυτό είχε ως αποτέλεσμα στα 11χρονα μάτια μας να δημιουργήσει έχθρα.Έτσι στα ομαδικά παιχνίδια μπάσκετ ή ποδόσφαιρο ότι οτιδήποτε παίζαμε μαζί τους έπεφτε και ξύλο.Βάζω μια τελεία εδώ και συνεχίζω.

Βάση των παραπάνω γεγονότων για πολλά χρόνια θυμόμουν τα σκοπιανάκια όπως τα λέγαμε κρυφά να μην μας ακούσουν οι μεγάλοι "Τα μπάσταρδα".Φυσικά και τους μισούσα θανάσιμα.Λόγο καλής μνήμης από τα τότε χρόνια και έχοντας σώας τα φρένας και σαν καλοπροαίρετος άνθρωπος που είμαι αγαπητέ συνάνθρωπε ένα μέρος μου του εγκεφάλου μου μου λέει ότι όλα αυτά έγιναν επειδή όντως τα παιδάκια ήταν φτωχά και απλά οι άνθρωποι τις κατασκήνωσης ήταν ηλίθιοι και δεν μας εξήγησαν ποτέ.Δεν μας εξήγησαν ότι αυτά τα παιδιά έπρεπε να αισθανθούν χαρούμενα διότι στη χώρα τους η μιζέρια , η φτώχεια και η εξαθλίωση βασίλευε.

Δεδομένου όμως ότι είμαι και παρανοϊκός η άλλη πλευρά μου λέει ότι όλα αυτά έγιναν επίτηδες και ότι ήταν μέρος ενός απώτερου σχεδίου.Διότι κακά τα ψέματα εάν σου μάθουν κάτι από μικρό θα το κουβαλάς μέσα σου μια ζωή.Τα σχόλια δικά σας.

-


Αγαπητό blog, είχα να σου γράψω αρκετές μέρες.Αλλά δε πειράζει δε θα μου κρατήσεις κακία μια και δεν έχεις αισθήματα.Μέσα στις δυο βδομάδες αυτές πολλά άλλαξαν.Πρώτα από όλα ενώπιον του νόμου είμαι πλέον παντρεμένος.Η εκκλησία θεωρώ ότι με θεωρεί πόρνο αλλά χεσμένη την έχω εδώ και χρόνια.Η δε εφορία μου κάνει την χάρη και δε με φορολογεί για το σπίτι που αγόρασα με τη γυναίκα μου.Πρώτη κατοικία σου λέει αφορολόγητη.Μεγάλο πράγμα...

Τώρα είμαι στο τρέξιμο και στο συμμάζεμα.Πρέπει να βάλω και όλα αυτά τα άχρηστα πράγματα στο γραφείο μου μέσα σε κούτες.Άστα να πάνε.Βγήκαν και οι προσκλήσεις και άρχισα να μοιράζω τα φακελάκια.Γενικότερα τρέχω και δε φτάνω.
Ο δε συνάνθρωπος συνεχίζει να ρωτάει και να λέει τα τετριμμένα."Παντρεύτηκες;Βοήθεια σου!", "Παντρεύεσαι; Περιμένετε παιδί;Α όχι;Πώς και έτσι τότε;".
Εμ βέβαια στις μέρες που ζούμε για να παντρευτείς νέος ή πλούσιος πρέπει να είσαι και να στα σκάνε ή να σπάσει καμιά καπότα και να αποτύχει και το χάπι της επόμενης.
Η δική μου η απάντηση βέβαια στα γιατί, είναι γιατί μπορούμε.
Είναι αστείο πως αλλάζει η αντιμετώπιση του κόσμου μόλις θα δει τη βέρα.
- Και πως είναι ο έγγαμος βίος;Άλλαξε τίποτα μεταξύ σας;
- Όχι μόνο η αντιμετώπιση του κόσμου άλλαξε.
- Α μάλιστα.Και...πότε βάζεις μπροστά; :D
- Γι' αυτή την αντιμετώπιση μιλούσα....
Τώρα βέβαια έχουμε άλλα θέματα μείζονος σημασίας.Πρέπει να πάρουμε έπιπλα.Κάναμε μια βόλτα από την έπιπλο αγορά στη Βουλιαγμένης/Ηλιουπόλεως εχθές και τι να σου λέω.Πουλάνε ιταλικά έπιπλα (καλά μη βάζεις και το χέρι σου στη φωτιά) με ιταλικές τιμές στον Έλληνα.Μόλις τελειώσαμε τη βόλτα κοιταχτήκαμε και μου λέει: "Τώρα καταλαβαίνω γιατί χρεώνετε ο κόσμος.Τι τιμές ήταν αυτές;".
Σήκωσα τους ώμους με αδιαφορία και απάντησα: "Δε πειράζει.Άστο φλου.Άλλωστε σύμφωνα με τις πεποιθήσεις σου όταν θα χρειαστούμε λεφτά θα βρέξει."

Υπενθύμιση: Να βάλω donation button στο blog.